Δευτέρα, Οκτωβρίου 24, 2011

Η θεωρία της σχετικότητας.

"Επανάληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως".

Έτσι, λοιπόν, ξεκίνησα με τα βασικά, τη θεωρητική φυσική.
Με ένα μήλο στα χέρια μελέτησα ξανά την έννοια της βαρύτητας, το νόμο δράσης και αντίδρασης.
Ξέφυγα προς τη θεωρία του Χάους και ακόμη παραπέρα: χάθηκα στη δίνη μιας Μαύρης Τρύπας.

Συνειδητοποίησα πως σιγά σιγά, όσο η γνώση συσσωρευόταν μέσα μου, τόσο με έτρεφε. Γινόμουν επιστήμονας, και όπως κάθε επιστήμονας που σέβεται τον εαυτό του, έπρεπε πια να αφιερώσω χρόνο στη μελέτη της δουλειάς του Albert Einstein.

Άρχισα να μελετώ, μέχρι που έχασα την αίσθηση του χρόνου.
Δεν ξέρω αν πέρασαν μέρες ή χρόνια. Το μόνο που ξέρω είναι πως κάποια στιγμή εκτοξεύτηκα στο χωροχρόνο. Μεταξύ πλανητών, καμπυλώσεων φωτεινών γραμμών και αστεριών ξαναγεννήθηκα ως Κουρσάρος του Διαστήματος. Ένας σύγχρονος Οδυσσέας.

Ένα πρωί γύρισα πίσω. Δεν ξέρω πώς έγινε. Ή γιατί.
Μόνο ότι η διαδρομή που είχα διανύσει μπορούσε να μετρηθεί με έτη φωτός.

Σε μια γωνία του δωματίου βρήκα μερικές σιδερένιες βέργες.
Αν και ο χρόνος είχε μιλήσει πάνω τους, ήταν ακριβώς αυτό που ήθελα.
Τώρα πλέον είχα όλη την απαραίτητη γνώση μέσα μου.
Κατασκεύασα κάγκελα και τα προσάρμοσα σε όλα τα παράθυρα του δωματίου.

Μετά άνοιξα όλες τις κουρτίνες.
Στο δωμάτιο μπήκε ένα άρρωστο φως.
Όχι εκείνο που σε φωτίζει, εκείνο που σε αποκαλύπτει.

Πλησίασα το μεγαλύτερο παράθυρο. Το πιο φωτεινό, με την καλύτερη, την πιο αληθινή θέα. Έπιασα τα κάγκελα σφιχτά και κοίταξα έξω. Είχα δει πολλούς φυλακισμένους να το κάνουν αυτό. Ήμουν σκηνοθέτης του εαυτού μου.

Είδα πολλά. Πρωτοσέλιδα εφημερίδων. Φρούδες υποσχέσεις. Φωνές. Φασαρία. Άκουσα το Ρέκβιεμ
για όλα τα όνειρα. Είδα ως δια μαγείας να εξαφανίζονται όλα τα χρώματα. Έσφιξα ακομη πιο δυνατα τα κάγκελα. Μέχρι να πονέσουν τα χέρια μου, να συνειδητοποιήσω πως δεν ήταν όνειρο.

Κοίταξα το δωμάτιο με τα βιβλία, τα πινέλα, τις φωτογραφίες, τους δίσκους μουσικής και τις κάρτες απ' τα ταξίδια.
Ξανακοίταξα έξω.
Δεν ήμουν πια σίγουρος σε πoια μεριά βρισκόμουν.
Μέσα στα κάγκελα ή έξω από αυτά?
Μέσα ή έξω?

Τότε κατάλαβα.
Είχα εμπεδώσει πια τη θεωρία της σχετικότητας.
Ήμουν επιστήμονας.
Το μόνο που έμενε ήταν να επαληθεύσω τον Νεύτωνα.
Να αντιδράσω.

8 σχόλια:

Leviathan είπε...

gi auti tin adidrasi ginodai ola...

kali evdomada! :)

pandora είπε...

εξαιρετικό... απο τα καλύτερα ever.... υποκλίνομαι

Selena είπε...

Αν με βλέπεις απέναντι είσαι έξω αν με βλέπεις παραδίπλα είσαι μέσα...Εγώ δεν είμαι επιστήμονας αλλά θυμάμαι ότι μπήκα και περιμένω να βγω...Το πότε δεν ξέρω...

minigreen είπε...

nice idea, thanks for sharing..

Mankey είπε...

Ως εξερευνητές κι εμείς του Νευτώνειου θεωρήματος, έχουμε αρχίσει ήδη να πειραματιζόμαστε με τις έννοιες της δράσης και της αντίδρασης. Το εργαστήριό μας το έχουμε ονομάσει Mankey και βρίσκεται εδώ : www.themankey.eu
Εάν θέλεις πέρνα μια βόλτα. Οι πόρτες είναι ανοιχτές για παρατηρητές, για πειραματιστές και για κυνικούς κριτές.
Για οποιαδήποτε πρόταση : mankeygr@gmail.com

Ανώνυμος είπε...

Voices are in the wind's singing

More distant and more solemn
than a fading star.

Appelsinpiken είπε...

"Αυτοί που πέρασαν με ολόισια μάτια στου θάνατου το άλλο Βασίλειο μας θυμούνται - αν ακόμη μας θυμούνται σαν Κούφιους ανθρώπους, σα Βαλσαμωμένους"

Ευχαριστώ Ανώνυμε για το όμορφο απόσπασμα του τόσο αγαπημένου μου T.S.Eliot.

Σας ευχαριστώ και όλους σας τον καθένα ξεχωριστά που ρίξατε μια ματιά στα γραφόμενά μου.

Και ακόμη αναρωτιέμαι. Μέσα ή έξω?

Άθεος είπε...

Να πω την αλήθεια, δεν κατάλαβα ακριβώς τι θέλεις να πεις!