Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 11, 2009

Νοσταλγία

Το έχουν οι Σεπτέμβρηδες μου φαίνεται.
Αλλάζει ο καιρός.
Βροχές.
Η μέρα μικραίνει.
Φυσάει.
Κάτι μέσα μου αλλάζει.
Τα βράδια δε με χωράει το σπίτι.
Δεν αντέχω να κάθομαι με μόνη παρέα το Λύκο, το γάτο μου.
Είμαστε στ' αλήθεια ταιριαστοί.
Ο Πέτρος κι ο Λύκος.
Όταν είμαστε οι δυο μας στο σπίτι νομίζω ότι ακούω ξανά τη γνωστή μουσική του Σεργκέι Προκόφιεφ.
Όπως τότε που ήμουν μικρός και μου την έβαζε η μάνα μου στο σπίτι μας.

Παρακάτω το animated film του 2006 (σε 4 μέρη) με την ιστορία και τη μουσική που τόσο όμορφα έγραψε και συνέθεσε ο Προκόφιεφ, σε διασκευή. Το αρχικό έργο προέβλεπε και αφηγητή και η κανονική ιστορία είναι κάπως διαφορετική, παρόλα αυτά εξακολουθεί να είναι πολύ καλό και απ' όσο ξέρω βραβευμένο :









17 σχόλια:

pandora είπε...

μετά την ζιζέλ (θυμάσαι?χεχε) ... ο πέτρος και ο λυκος !

Ωραία παραμύθια κρύβει το καταγώγι !

Μακιααα

Christine, the Elf είπε...

ενα μπαλετο ακομη το χρωσταω.

ενα μπαλετο της προκοπης.
διοτι αν ειναι να παμε παλι και η μουσικη να ειναι ηχογραφημενη, τι να πω :P

οι αλητεεεεες, ξερουν να αρπάζουν το χρήμα :P

Ο Πετρος και ο λύκος μακράν απ τα αγαπημένα μου, το έχω σε ηχογραφημένο παραμύθι, συλλεκτικό ;)

μακαρι να μπορουσα να το ακουσω ζωντανα :)

να παρει, μου τη σπαει όμως που τρώει την πάπια :(
η πλάκα ειναι ότι στην κανονική ιστορία, όταν πιάνουν το λύκο, δεν εχει προλάβει να τη χωνέψει και επειση την καταπινει αμασητη, ακουγεται να κανει παπααα απ την κοιλια του

χαχαχαχα

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΒΡΟΧΟΥΛΕΣ.ΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΣ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ.
ΤΑ ΒΙΝΤΕΑΚΙΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΚΑ.ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ.

Christine, the Elf είπε...

:)

Χαιρομαι που σου αρεσαν!!!

κραταει βεβαια κάποια ώρα, ενα μισαωρο αν δεν κανω λαθος, αλλα αξιζει...!!

καλο σου βραδυ!!!! :)

IZA είπε...

Ξωτικούλι, ευχαριστούμε πολύ. Μας άρεσε, αν και κάποιες φορές η Λυδία φοβόταν. Αν δεν κατάλαβες, είμαστε η Αθηνά και η Λυδία, οι κόρες της `Ιζας.

Christine, the Elf είπε...

ΙΖΑ,

χαιρομαι που το ειδατε!
Είναι τρομαχτικός ο Λύκος και η μουσική που τον συνοδεύει...
Κι εγώ όταν ήμουν μικρή τον φοβόμουν πολύ...
Τώρα που το σκέφτομαι, και οι Κυνηγοί με τρόμαξαν στην ταινία, γιατί στην κανονική ιστορία δεν ήταν τόσο απότομοι και άγριοι...

Ελπίζω η επόμενη ιστορία που θα βρω να σας αρέσει περισσότερο και να μη σας τρομάξει καθόλου!

Πολλά φιλάκια Ίζα, Αθηνά και Λυδία!

Ήχος Πλάγιος. Μόνος... είπε...

Πραγματικά εκπληκτικό!!!

Την ιστορία, την αμαρτία μου θα την πω, δεν την γνώριζα την είχα απλά ως τίτλο και μόνο ακουστά…

Οι κυνηγοί μου δημιουργούσαν από πάντα μια αποστροφή, σα να μου κοβαν κάτι από την ανάσα.
Είμαστε οι πιο άγριοι του ζωικού βασιλείου.
Ζώα, υποτίθεται εμείς με νου κι αισθήματα…

Μεγαλώνοντας, πήρα να φοβούμαι τους άλλους κυνηγούς.
Εκείνους τους δίχως τουφέκι στο χέρι…


Να είσαι καλά Elf μου!!!

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

η ιστορια ειναι καταπληκτικη!!!
η Αλκυονη Παπαδακη λεει"εγω ποτε δεν φοβηθηκα τον λυκο...μονο τον κυνηγο απο εκεινον τρεχω να γλιτωσω"...κι εγω συμφωνω μαζι της...

παντως ο Σεπτεμβρης τελικα μας δημιουργει αυτη την (ισως οχι τοσο απροσδιοριστη) νοσταλγια!

νεραιδενια καλησπερα!!!

ioannis vasilefs twn mpastardwn paidiwn twn 8ewn ths ghs είπε...

o likos me tromakse,
ma o septemvris me drosie me to diko sou fos,
poli omorfo to spitiko tis psixis sou ksotikouli.
8a ksanaperaso. makia ston gato.
:)
apo tote pou gnorisa tous
an8ropous,
agapisa poli tous likous.

Christine, the Elf είπε...

:)

πολυ αγαπημενη μουσικη, Ηχε!

στην προκειμενη περιπτωση οντως πιο τρομαχτικοι απ το λυκο...

κι ενιωσα και μια λυτρωση κατα μια εννοια στο τελος...
οταν ο λυκος αφεθηκε ελευθερος...κι ας ειχε φαει την αγαπημενη μου παπιτσα....

Poet είπε...

Πράγματι το έχει ο Σεπτέμβρης. Το Σεπτέμβρη νοσταλγεί κανείς τα ξωτικά, το Σεπτέμβρη και τον καλό λύκο. Το Σεπτέμβρη αρχίζει το μοναδικό, ρομαντικό φθινόπωρο της Θεσσαλονίκης.

Γεια σου, φθινοπωρινό ξωτικό.

η κοπέλα με το καναρινί φόρεμα... είπε...

Ο ήχος με κάλυψε...

και ναι,
"Το έχουν οι Σεπτέμβρηδες..."

η μουσική που ακούγεται απλά υπέροχη!

βιολιστης στη στεγη είπε...

Κι' εμένα μ' αρέσουν τα παραμύθια...
Ειδικά, αυτά που έχουν και λύκους και ξωτικά...
Καλησπέρα...

Christine, the Elf είπε...

καλώς τη ΝΑΪΑΔΑ!!

χμ, μελεγχολία ξεμελαγχολία δε λέει να βρέξει λίγο να εγκλιματιστούμε!!

σημερα είχε μια απιστευτη κάψα έξω...

όσο για το αν ο Λύκος ειναι πάντα ο κακός της υπόθεσης, ας ρωτήσει κανείς τα Τρία Μικρά Λυκάκια του Ευγένιου Τριβιζά... :)

καλο βράδυ!!!

Christine, the Elf είπε...

ioanni,

καλώς ήρθες!!

σοφό αυτό περί ανθρώπων και λύκων.
σε καποιες περιπτωσεις συμφωνω...

χαιρομαι που σ αρεσε!

θα τα ξαναπουμε...!

Christine, the Elf είπε...

Ποιητη, αυτη τη φθινοπωρινη Θεσσαλονικη πόσο πολύ την αγαπάω! :)

Η επόμενη ανάρτηση με τη φωτογραφία αφιερωμένη σε σένα...!

Christine, the Elf είπε...

Α Καναρινάκι, σ αρεσε η μουσικη?

:)

Τέλεια!!

Πολλά φιλάκιααααα!!!

----

Καλώς τη Βιολίστρια της στέγης!!!

μου φαίνεται θα ανεβάσω και κάποια άλλη ιστορία να τη θυμηθώ συνειρμικά, βλεπω πως αρεσουν!!!

φιλιά πολλά πολλά!!!