Πέμπτη, Φεβρουαρίου 12, 2009

A dream within a dream...

Tom Waits - Watch her disappear


Με ανατριχιάζει τόσο πολύ η φωνή του Tom Waits...
Αυτή η απαγγελία μου έκανε τεράστια εντύπωση απ'την πρώτη στιγμή που την άκουσα... Η υπέροχη και διακριτική μουσική που τη συνοδεύει κάνει το τραγούδι ακόμη πιο ξεχωριστό...

Διάβασα κάπου πως καθιερώθηκε ως ο αντίστοιχος του Μπουκόφσκι στη μουσική. Μου έκανε εντύπωση γιατί κάπως έτσι τον είχα συνδέσει αυτόματα στο μυαλό μου. Μάλιστα είχα φτάσει σε σημείο να ταυτίσω ακόμη και την εξωτερική τους εμφάνιση.

Παρόλο που η φωνή του είναι τόσο ιδιαίτερη και περίεργη, «σα να έχει μαριναριστεί σε ένα βαρέλι μπέρμπον και μετά να έχει καπνιστεί για μερικούς μήνες», όπως έλεγαν ανέκαθεν οι κριτικοί, οι jazz μελωδίες του μου φαίνονταν ανέκαθεν τόσο ξεχωριστές, με κάτι σκοτεινό κι όλα αυτά δοσμένα με φόντο τις blues επιρροές...

Οι στίχοι είναι σκέτη ποίηση...

Last night I dreamed that I was dreaming of you
And from a window across the lawn I watched you undress
Wearing your sunset of purple tightly woven around your hair
That rose in strangled ebony curls
Moving in a yellow bedroom light
The air is wet with sound
The faraway yelping of a wounded dog
And the ground is drinking a slow faucet leak
Your house is so soft and fading as it soaks the black summer heat
A light goes on and the door opens
And a yellow cat runs out on the stream of hall light and into the yard

A wooden cherry scent is faintly breathing the air
I hear your champagne laugh
You wear two lavender orchids
One in your hair and one on your hip
A string of yellow carnival lights comes on with the dusk
Circling the lake with a slowly dipping halo
And I hear a banjo tango

And you dance into the shadow of a black poplar tree
And I watched you as you disappeared
I watched you as you disappeared
I watched you as you disappeared
I watched you as you disappeared


Συνειρμικά, μου έρχεται στο μυαλό ένα άλλο όνειρο, εξίσου -αν όχι περισσότερο- σκοτεινό

Dream within a dream - Edgar Allan Poe

Take this kiss upon the brow!
And, in parting from you now,
Thus much let me avow-
You are not wrong, who deem
That my days have been a dream;
Yet if hope has flown away
In a night, or in a day,
In a vision, or in none,
Is it therefore the less gone?
All that we see or seem
Is but a dream within a dream.

I stand amid the roar
Of a surf-tormented shore,
And I hold within my hand
Grains of the golden sand-
How few! yet how they creep
Through my fingers to the deep,
While I weep- while I weep!
O God! can I not grasp
Them with a tighter clasp?
O God! can I not save
One from the pitiless wave?
Is all that we see or seem
But a dream within a dream?




3 σχόλια:

ΕΥΗ ΚΑΦ. είπε...

ΏΝΤΩΣ ΥΠΕΡΟΧΑ ΛΟΓΙΑ....

Poet είπε...

Είχα μια εμπειρία μ' ένα ξωτικό, μου φαίνεται τώρα χιλιάδες χρόνια πριν, και την πλήρωσα ακριβά. Αλλά μυαλό δεν έβαλα. Καλώς σε βρήκα ξωτικό στο καταγώγι σου.

Christine, the Elf είπε...

Καλώς ήρθες...

Η επόμενη ανάρτηση αφιερωμένη σε σένα λοιπόν μιας και η φράση σου αυτή "μου φαίνεται τώρα χιλιάδες χρόνια πριν" μου θύμισε ένα στίχο του Κωστη Μοσκώφ...