Τ' όνομά σου μου θυμίζει τα πιο ζόρικα ξενύχτια.

Όλα θα'ναι εντάξει
Χατ Τρικ

όλα θα'ναι εντάξει σε μια χώρα μαγική
που η δύση όταν θα στάζει κατακόκκινο κρασί
μου χες πει "όλα θα'ναι εντάξει"

μου 'πες πως θα φύγεις
δε σε πίστεψα γιατί
τέτοιες ιστορίες έλεγες από παιδί
το 'χες πει
μα είπα "θα σου περάσει".

γιατί εντάξει δε θα είμαι εγώ.
τ' όνομά σου μου θυμίζει τα πιο ζόρικα ξενύχτια
που κοιτούσα τον ουρανό
και τα άστρα φτιάχνανε για σένα την πιο μεθυσμένη ορχήστρα
γιατί εντάξει δε θα είμαι εγώ.
δε θα είσαι εδώ.

Στάμπαρες στο χάρτη έναν τόπο μακρυνό
Χαβανέζων με κιθάρες που δεν ξέρουν τα μαγιώ.
μου 'χες πει "όλα θα'ναι εντάξει"
τώρα καφεδάκι στη Σταυρούπολη γιατί
σε ξέβρασε το κύμα μες της τρέλας το νησί
κι εύχομαι, φίλε μου, να 'σαι εντάξει.

γιατί εντάξει δε θα είμαι εγώ.
τ' όνομά σου μου θυμίζει τα πιο ζόρικα ξενύχτια
που κοιτούσα τον ουρανό
και τα άστρα φτιάχνανε για σένα την πιο μεθυσμένη ορχήστρα
γιατί εντάξει δε θα είμαι εγώ
δε θα είσαι εδώ.

Η μέρα που διαλύθηκε το πάζλ στον αέρα

 

Η Mary Poppins.

Δια χειρός Appelsinpiken.

Η μέρα.

Που διαλύθηκε το πάζλ στον αέρα.

Μια ζωή που κοστίζει κάθε μέρα πιο ακριβά
υλικά, ζωτικά, συναισθηματικά
και τώρα πάλι ένας σκύλος κόβει βόλτες εδώ
με κρύβει μια βιτρίνα κι ένα φορτηγό
και θέλω χίλια ακόμα χέρια να σου δείξω τι θέλω
και χίλια μάτια για να βρω αυτό που δεν ξέρω
τώρα που τα φώτα σε δείχνουν πιο ξένο
κι όλα σταματούν για να περάσει ένα τρένο
και το μόνο που θέλω είναι να κοιμηθώ
μαζί με σένα που νοσταλγώ
σφίγγοντας το σώμα σου στην αγκαλιά μου
ή να γίνω μια ακρίδα στα γόνατά σου
γιατί αισθάνομαι άσχημα όπως κι εκείνη την ημέρα
που διαλύθηκε το παζλ στον αέρα

σΝ

Day after day . . .

Sitting in the park along and dreaming

Living in the past and thinking

Lonely days that I’ve been waiting just for you

Rainy day comes and I am feeling

I don’t feel like leaving

Lonely days and I’m still waiting just for you

Stay, cause I need you to help me to end my day

Stay, cause I need you to help me to find my way

Stay, in the middle of the night I am so afraid

Stay and help to make the time go

Sunny day but I can’t see it

Happiness but I can’t feel it

Things I lost when I was waiting just for you

Faces like the comets come and go

But I don’t want to know

Days and nights when I was waiting just for you

Stay, cause I need you to help me to end my day

Stay, cause I need you to help me to fight my way

Stay, in the middle of the night I am so afraid

Stay and help to make the time go

Όνειρα . . .

Grenoble,  Jardin de ville

Σαν αστραπή από μακριά,
ό,τι δεν μπόρεσε να υπάρξει,
σκίζει τη νύχτα βιαστικά,
άηχα κι ύστερα σβήνει.

Κι ούτε στη μνήμη φίλημα
ούτε ελεημοσύνη
ούτε απ' τα δίχτυα του ψαρά
να πολεμάει να φύγει.

Η προσμονή στο άπειρο είναι μια ζόρικη μητέρα.
Βυζαίνει το αγέννητο κι ύστερα το καταπίνει.

Άεργος Ισχύς

Αδιόρθωτα τα μάτια κι οι καρδιές
με κουμπιά και φερμουάρ κατεστραμμένα
δυο κουβέντες μου σου πέσανε βαριές
κι αποφάσισες να ζεις χωρίς εμένα.

---

Κι άλλο ένα "τέλος εποχής, αγόρι μου".

Πάει κάπου εδώ το καλοκαίρι.

Πηγαίνουν και πολλά μαζί μ' αυτό.

Πάμε κι εμείς παρακάτω.

Χωρίς αυτά.

Αφού τα μάτια κι οι καρδιές είναι αδιόρθωτα...

Το καλοκαίρι θα δώσει τη θέση του στο φθινόπωρο.

Κι όλοι περιμένουμε την Άνοιξη.

Με άλφα κεφαλαίο.

Την Άνοιξη.

Κυριολεκτικά και -κυρίως- μεταφορικά.

Hard to come back . . .

τέλος εποχής, αγόρι μου - που λέγανε και στην ταινία του Αντώνη Κόκκινου
and I am BACK.
Hard to come back....

------

We're On A Roll
we Crack And Roll In The Bar Rooms
it's A Glorious Calling
if You've Got Nothing Much To Lose

and You Can Take It Further Still
that's All You Really Want To
now You Will, You Will

so What You Waiting For?
there's Nothing Waiting For You Here No More

if You Go
it Will Be Hard To Come Back
if You Go
it Will Be Hard
hard To Come Back
it's Hard To Come Back
it's Hard To Come Back, You Know
it's Hard To Come Back

again

this Ain't Your House
this Ain't Your Name On The Front Door
she Ain't Your True Love
you Ain't The One You Were Before

and It Will Never Be Enough For You
to Go About Doing What You Used To Do
you Gonna Need Something More
you Best Be Headed For The Door

(Chorus)

it Will Be Hard To Come Back
it Will Be Hard You Know
. . .

Απρίλη, ψεύτη...

Σου στέλνω αυτό το γράμμα βγαλμένο
Απ΄τα πιο σκοτεινά υλικά του θανάτου της ψυχής μου.
Το σώμα μου, ένα κοχύλι που κάποτε μέσα του πλάγιαζες
Αργεί τώρα, κάτω από βρώμικα σεντόνια
Αποζητώντας τα μέλη του στ΄απομεινάρια μιας θυσίας.
Οι μέρες εδώ κυλούν σαν μικρά πεπρωμένα του τίποτα
Που κατεργάζονται την εκμηδένιση μου
Θρυμματίζουν όλα μου τα άστρα
Και μ' αποδίδουν ξανά στο κενό διάστημα
Στα ερωτηματικά και τους τρόμους
Στα γράφω όλα αυτά , αυτή τη νύχτα
Καθώς πίνω το τελευταίο μου ποτό με το Διάβολο
Και φυσάει μι' αργόσυρτη βροχή
Φορτωμένη μ΄αναμνήσεις κι αποχαιρετισμούς
Και την ανία της ζωής χωρίς εσένα

Τώρα ξέρεις γιατί δεν απαντώ.
Ξέρεις το τίμημα που πληρώνω.

liebe

liebe
Ακρυλικό
12x7cm

I lie awake watching your shoulders
Move so softly as you breathe
With every breathe you're growing older
But that is fine if you're with me

I pledge to wake you with a smile
I pledge to hold you when you cry
I pledge to love you till I die
Till I die

The rays of dawn plays on your eyelids
A sleeping beauty dressed in sun

I will wake you with a smile
I will hold you when you cry
I will love you till I die
Till I die
Till I die

I believe this heart of mine when it tells my eyes
That this is beauty
I believe this heart of mine when it tells my mind
That this is reason
I believe this heart of mine when it cries at time
That this is forever
I believe this heart of mine when it tells the skies
That this is the face of God

I lie awake watching your shoulders

Walking in the air...

Όταν το 1999 άκουγα το Walking in the air των Nightwish, ούτε που είχα μπει στον κόπο να ρίξω μια ματιά στο συνθέτη και στιχουργό του κομματιού, γιατί προφανώς είχα την εντύπωση πως το τραγούδι το σκάρωσε ο Tuomas Holopainen.

Απ' ότι φάνηκε εκ των υστέρων, είχα κάνει λάθος.
Οι Nightwish διασκέυασαν ένα κομμάτι το οποίο έγραψε ο Howard Blake για την ταινία κινουμένων σχεδίων The Snowman και το τραγούδησε ο Peter Auty.
Σήμερα, λοιπόν, είπα να τιμήσω το Χιονάνθρωπο και να δω την ταινία, απ' την οποία προήλθε αυτό το τόσο αγαπημένο τραγούδι.
Αξίζει να αφιερωθεί το 25λεπτο μόνο και μόνο για τη σκηνή που ακούγεται το τραγούδι την ώρα που το Παιδί κι ο Χιονάνθρωπος πετάνε πάνω από πόλεις και βουνά :)
Εξαιρετικά αφιερωμένο στη zekia, γιατί μετά την τελευταία ανάρτησή της είχα κάτι αναλαμπές. :)

We’re walking in the air
We’re floating in the moonlit sky
The people far below are sleeping as we fly

I´m holding very tight
I’m riding in the midnight blue
I’m finding I can fly so high above with you

Far across the world
The villages go by like dreams
The rivers and the hills
The forests and the streams

Children gaze open mouth
Taken by surprise
Nobody down below believes their eyes

We’re surfing in the air
We’re swimming in the frozen sky
We’re drifting over icy mountains floating by

Suddenly swooping low on an ocean deep
Rousing up a mighty monster from his sleep

We’re walking in the air
We’re floating in the midnight sky
And everyone who sees us greets us as we fly

I´m holding very tight
I’m riding in the midnight blue
I’m finding I can fly so high above with you

We’re walking in the air

Πώς τολμάς και νοσταλγείς...?

Το παρακάτω κείμενο ανήκει στη συλλογή στίχων και κειμένων "Πώς τολμάς και νοσταλγείς, τσόγλανε;" του Γιάννη Αγγελάκα.

ΕΞΟΔΟΣ(Είμαι ελαφρύς)

Είμαι ελαφρύς. Πιο ελαφρύς κι από πούπουλο κοκαλιάρη γλάρου. Ελαφρύς σαν το πνεύμα της σαπουνόφουσκας και σαν το χάδι της ευθυμίας. Είμαι ελαφρύς. Ελα­φρύτερος κι από το νυφικό της αράχνης. Ελαφρύς σαν φεγγαρόσκονη και σαν παιδικό χάχανο. Τα ακροδάχτυλα των ποδιών μου εγκαταλείπουν το έδαφος. Φτερωτά φτερά και τουρμπίνες ζαχαρωτά δουλεύουν φουριόζικα μες στην καρδιά μου. Ανηφορίζω ανέμελος και μακάριος την πιο ανηφορική, την πιο θεσπέσια, την πιο εύκολη α­νηφόρα. Καταπίνω τα σύννεφα και χουφτώνω τους αστερισμούς. Χορεύω βαλς με τη Μεγάλη Αρκούδα, παί­ζω κρυφτό με τη Μικρή, σβήνω το Άλφα του Κενταύρου. Κι ύστερα, σαν παραχορτασμένος σκύλος, νωχελικά α­πλώνομαι πάνω στην πλάτη του χάους, ενός καλοσυνάτου βροντόσαυρου που δε σταματά στιγμή να ταξιδεύει, και ε­ κεί κοιμάμαι ανυποψίαστος για το πού θα με βρει η αυγή. Έρχονται στιγμές που βρίσκεις στη ζωή όσα μόνο από το θάνατο μπορούσες να ελπίζεις.

Destroy the spineless
Show me it's real
Wasting our last chance
To come away
Just break a silence
Cause i'm drifting away
Away from you

Frühling in Grenoble

μετάφραση στα αγγλικά

Im Lichtkleid kam sie auf mich zu
ich weiß es noch wie heut':
Ich war so jung,
hab' mich geniert
doch hab' es nie bereut.

Sie rief mir Worte ins Gesicht,
die Zunge lustgesträubt;
verstand nur ihre Sprache nicht;
ich hab' es nicht bereut.

Oh non rien de rien
Oh non je ne regrette rien

Wenn ich ihre Haut verließ -
der Frühling blutet in Paris.

Ich kannte meinen Körper nicht
den Anblick so gescheut
sie hat ihn mir bei Licht gezeigt
ich hab es nie bereut

Die Lippen oft verkauft, doch weich
und ewig sie berühr'n
Wenn ich ihren Mund verließ
Dann fing ich an zu frier'n

Sie rief mir Worte ins Gesicht,
die Zunge lustgesträubt;
verstand nur ihre Sprache nicht;
ich hab' es nicht bereut.

Oh non rien de rien
Oh non je ne regrette rien

Wenn ich ihre Haut verließ -
der Frühling blutet in Paris.

Ein Flüstern fiel mir in den Schoß
und führte feinen Klang
hat viel geredet nichts gesagt
und fühlte sich gut an

Sie rief mir Worte ins Gesicht
und hat sich tief verbeugt
verstand nur ihre Sprache nicht;
ich hab' es nicht bereut.

Oh non rien de rien
Oh non je ne regrette rien

Wenn ich ihre Haut verließ -
der Frühling blutet in Paris. 

Αν ο Tom Waits ήταν ποιητής θα έγραφε σαν τον Charles Bukowski

...και αν ο Charles Bukowski ήταν τραγουδιστής θα τραγουδούσε σαν τον Tom Waits

και γαμώ τα ζευγάρια

ήμασταν μονίμως άφραγκοι, μαζεύοντας τις εφημερίδες της Κυριακής από τους
σκουπιδοτενεκέδες της Δευτέρας (και μαζί τα επιστρεφόμενα μπουκάλια
από τ' αναψυκτικά).
μονίμως μάς έκαναν έξωση απ' το παλιό μας σπίτι
μα σε κάθε νέο διαμέρισμα θα ξεκινούσαμε μια καινούρια ζωή,
μονίμως τραγικά καθυστερημένοι στο νοίκι, το ραδιόφωνο
να παίζει θαρραλέα στο σπαραγμένο ηλιοβασίλεμα, ζούσαμε σαν εκατομμυριούχοι, σαν να 'τανε ευλογημένες οι ζωές μας, και αγαπούσα τα ψηλοτάκουνα παπούτσια της
και τα σέξι φορέματά της, κι ακόμη τον τρόπο της να γελάει μαζί μου
έτσι που καθόμουνα με τη σχισμένη μου φανέλα στολισμένη με
τρύπες απ' τα τσιγάρα: ήμασταν φοβερό ζευγάρι, η Τζέην κι εγώ, αστράφταμε μες
στην τραγωδία της φτώχιας μας σαν να ήταν αστείο, σαν να μη
μας ένοιαζε και δεν μας ένοιαζε μας έπνιγε μες στον λαιμό κι εμείς
πεθαίναμε στα γέλια.

λέγανε αργότερα πως
ποτέ δεν είχαν ακούσει να τραγουδάνε τόσο άγρια, να τραγουδάνε τόσο χαρούμενα
τα παλιά τραγούδια
και ποτέ
να ουρλιάζουνε τόσο και να βλαστημάνε
να σπάνε τα γυαλικά
τρέλα
οχυρωμένοι για τη σπιτονοικοκυρά και την αστυνομία (ήμασταν εξάλλου έμπειροι επαγγελματίες) να ξυπνάμε το πρωί με τον καναπέ, τις καρέκλες και την τουαλέτα
σπρωγμένα μπροστά στην
πόρτα.

μόλις ξυπνάγαμε
έλεγα πάντοτε: προηγούνται οι κυρίες

κι η Τζέην θα έτρεχε στο μπάνιο για λίγα λεπτά κι ύστερα
θα ήταν η σειρά μου και

ύστερα, πίσω στο κρεβάτι, ν' αναπνέουμε κι οι δύο ήρεμα, ν' αναρωτιόμαστε
ποια
καταστροφή θα μας φέρει η νέα μέρα, να αισθανόμαστε παγιδευμένοι, πεθαμένοι,
ηλίθιοι, απελπισμένοι, να αισθανόμαστε ότι έχουμε ξοδέψει και την έσχατη τύχη μας,
βέβαιοι ότι τελικά δεν έχουμε
ούτε την ελάχιστη τύχη με το μέρος μας.

μπορεί να πιάσει βαθιές ρίζες η μελαγχολία όταν κάθε πρωί βρίσκεσαι αμέσως με την πλάτη στον τοίχο μα πάντα καταφέρναμε να βρούμε τρόπο και να τα βγάλουμε πέρα με όλα αυτά.

συνήθως μετά από 10 ή 15 λεπτά η Τζέην θα έλεγε
σκατά! κι εγώ θα έλεγα
ναι!
κι ύστερα, άφραγκοι και χωρίς καμία ελπίδα θα βρίσκαμε έναν τρόπο για να
συνεχίσουμε, κι ύστερα με κάποιον τρόπο θα τα καταφέρναμε.

η αγάπη έχει τους πολλούς παράξενους δρόμους της.

barfly

η Τζέην, που είναι πεθαμένη εδώ και 31 χρόνια,
δεν θα μπορούσε ποτέ
να φανταστεί ότι θα έγραφα ένα σενάριο για τις μέρες
που πίναμε μαζί
και
ότι θα γινότανε ταινία
και
ότι μια όμορφη ηθοποιός θα έπαιζε τον δικό της
ρόλο.

μπορώ ν΄ ακούσω την Τζέην τώρα: ?Μια όμορφη ηθοποιός; μα,
για όνομα του Θεού!?

Τζέην, έτσι είναι οι σώου μπίζνες, γι' αυτό πήγαινε,
αγαπημένη μου, πάλι να κοιμηθείς, γιατί
όσο σκληρά κι αν προσπαθήσουνε
δεν θα μπορέσουνε να βρουν καμία ακριβώς σαν
εσένα

κι ούτε κι εγώ
θα μπορέσω.

And so a secret kiss
Brings madness with the bliss
And I will think of this
When I'm dead in my grave
Set me adrift and I'm lost over there
And I must be insane
To go skating on your name
And by tracing it twice
I fell through the ice
Of Alice
There's only Alice

Together we' re invincible . . .

αφιερωμένο ;-)

Follow through
Make your dreams come true
Don't give up the fight
You will be alright
'Cause there's no one like you in the universe

Don't be afraid
What your mind conceives
You should make a stand
Stand up for what you believe
And tonight
We can truly say
Together we're invincible

During the struggle
They will pull us down
But please, please
Let's use this chance
To turn things around
And tonight
We can truly say
Together we're invincible

Do it on your own
It makes no difference to me
What you leave behind
What you choose to be
And whatever they say
Your souls unbreakable

During the struggle
They will pull us down
But please, please
Let's use this chance
To turn things around
And tonight
We can truly say
Together we're invincible
Together we're invincible

During the struggle
They will pull us down
Please, please
Let's use this chance
To turn things around
And tonight
We can truly say
Together we're invincible
Together we're invincible

Ένας μικρός γλυκός παλιός Σεπτέμβρης...

For old times' sake . . .

Η νύχτα μεγαλώνει . . . δίχτυα στο φως απλώνει . . .

στίχοι: Ηλίας Κατσούλης
μουσική - ερμηνεία: Παντελής Θαλασσινός


Ένας μικρός Σεπτέμβρης, βάζει τα κλάματα
που στο σχολειό τον πάνε, να μάθει γράμματα
θέλει να παίξει ακόμα, με τ' άστρα τ' ουρανού
πριν έρθουν πρωτοβρόχια και συννεφιές στο νου
Πρωτάκι σκολιαρούδι του κλέβουν το τραγούδι

Ένας γλυκός Σεπτέμβρης στάζει το μέλι του
σωστό παλικαράκι τρυγάει τ' αμπέλι του
στα Σπάτα ληνοβάτης στο Κορωπί γαμπρός
να τρέμουν τα κορίτσια στα βλέφαρά του μπρος
Φυσάει ο απηλιώτης κι ο ζέφυρος της νιότης

Ένας παλιός Σεπτέμβρης φίλος αχώριστος
καθώς περνούν τα χρόνια γίνεται αγνώριστος
το κόκκινο ραγίζει στα μήλα της ροδιάς
κίτρινα πέφτουν φύλλα στον κήπο της καρδιάς

Η νύχτα μεγαλώνει δίχτυα στο φως απλώνει

Pluvius Aestivus, seems to last for ages . . .

Σε λίγο θ' αρχίσουν οι βροχές . . .



Always stays the same, nothing ever changes,
English summer rain seems to last for ages.
Always stays the same, nothing ever changes,
English summer rain seems to last for ages.

I'm in the basement, you're in the sky,
I'm in the basement baby, drop on by.
I'm in the basement, you're in the sky,
I'm in the basement baby, drop on by.

Hold your breath and count to ten,
And fall apart and start again,
Hold your breath and count to ten,
Start again, start again...
Hold your breath and count your step,
And fall apart and start again,
Start again...

Άγρια των Άστρων Μουσική...

Χτυπήματα στην πόρτα.
Επισκέπτες.
Μαζί τους ο Γιάννης.
Σαξόφωνο, τρομπέτα, τρομπόνι.
Βιολί, τσέλο, κοντραμπάσο.
Τύμπανα και ντραμς.
Κιθάρα. Ηλεκτρική και Ακουστική.
Φωνές παράξενα οικείες.
Όλη η παλιοπαρέα και ο μπαγλαμάς...
Στο φως του φεγγαριού.
Κάτω απ' την Άγρια των Άστρων Μουσική...

Απ' τις πιο όμορφες συναυλίες που παρακολούθησα τελευταία ήταν η χτεσινή του Γιάννη Αγγελάκα με τους Επισκέπτες στο υπαίθριο θέατρο της Κοζάνης.

Εξαιρετικοί μουσικά όλοι τους. Το μπαγλαμαδάκι γίνεται η νέα ηλεκτρική κιθάρα, παντρεύονται διαφορετικές μουσικές, μετουσιώνονται σε έναν ήχο ιδιαίτερο, που δε μοιάζει με κανέναν άλλο. Ακόμη και το σκηνικό που χρησιμοποίησαν πανέμορφο, με ιδιαίτερα επιλεγμένα βίντεο να προβάλλονται πίσω απ' τους μουσικούς, κατάλληλα ταιριασμένα με το κάθε τραγούδι.

Ο Γιάννης Αγγελάκας ήταν, είναι και παραμένει εξαιρετικός καλλιτέχνης. Δεν μπορώ παρά να τον θαυμάζω κάθε φορά που τον ακούω. Η μουσική του πορεία τελευταία με τους Επισκέπτες έχει προσφέρει κάτι το τόσο ξεχωριστό στην ελληνική μουσική σκηνή. Κάτι αυθεντικό.

Αυτό που είδαμε χτες ήταν ένα καλλιτέχνημα.
Πολλά συγχαρητήρια σε όλους.

Άγρια των άστρων μουσική
μόλις νυχτώνει με ξυπνάς
Μέσα στην πιο βαθιά σιωπή
έρχεσαι και με τυραννάς

Άγρια των άστρων μουσική
στην ξεχασμένη σου φωτιά
ρίχνονται οι πιο κρυφοί καημοί
ψάχνοντας να 'βρουν γιατρειά

Μ' όσα φύγαν, μ' όσαν έχουν πια χαθεί
μ' ό,τι μέσα μου έχω ως τώρα περισώσει
ξεκινάω κάθε μέρα απ' την αρχή
τα μετράω και περιμένω να νυχτώσει

Άγρια των άστρων μουσική
μόλις νυχτώνει με ξυπνάς
και μ' ένα ξαφνικό φιλί
με καταπίνεις με ρουφάς

Με μεθάς με γελάς με χαϊδεύεις με πονάς
Στην ανύπαρκτη πατρίδα των ονείρων μ' οδηγάς
Με μεθάς με γελάς με χαϊδεύεις με πονάς
Κι όταν φεύγεις το πρωί σαν παιδί με παρατάς

Trobadours are coming...

Επιτέλους, οι τροβαδούροι της gypsy punk, οι Gogol Bordello, έρχονται στη Θεσσαλονίκη!!!

Στις 16 Δεκεμβρίου, στο Principal Club Theater, θα έχουμε γιορτή!!!
Χορός, τσιγγάνικα βιολιά, ακκορντεόν, έντονα ντραμς, πολύ έντονα ντραμς...
Πώς να λείψει κανείς απ' αυτό το πολυπολιτισμικό πανηγύρι?

Start wearing purple
for meeee
NOW!!!

Δε βλέπω την ώρα!

Back in the day yo as we learned
A man was not considered to be
Considered to be fully grown
Has he not gona beyond the hills
Has he not crossed the 7 seas
Yeah, 7 seas at least!

Now all them jokers kept around
Just like the scarecrows in hometown
Yeah, scarecrows in hometown
From screen to screen they're travelin'
But I'm a wonderlust king

I stay on the run
Let me out
Let me be gone
In the world's beat up road sign
I saw new history of time...
New history of time!!!

Through Siberian woods
Breaking up their neck

Chinese moving in building discoteques

Homemade sex toys and whatnot
Yeah, and why not?
Well at least it's something different
From what they got in every other airport

Ja ne evrei, no koje-chto pohozge
sovrat ne dast ni Yura ni Seryozga!
Simple because I'm not a total gadjo
Da ja shut, ja tziratch, nu tak stozge?

I traveled the world
Looking for understanding
Of the times that we live in
Hunting and gathering first hand information
Challenging definitions of sin

I traveled the world
Looking for lovers
Of the ultimate beauty
But never settled in
I'm Wonderlust King!

And presidents
And billionaires
And generals
They'll never know
What I have owned!
What I have owned...
I'm a wonderlust king!

Μες τα κόκκινα της Δύσης του, ανατέλλει...

Τελικά φέτος πρόλαβα να ακούσω αυτό το κομμάτι του Διονύση Σαββόπουλου εγκαίρως!
Γιατί τα τελευταία χρόνια το άκουγα τον Αύγουστο και μελαγχολούσα για το καλοκαίρι που έφευγε...
Τώρα μπορώ να χαμογελάω για το καλοκαίρι που ανατέλλει μες τα κόκκινα της Δύσης αυτού του πανέμορφου φεγγαριού...

Καλοκαίρι
η γαλάζια προκυμαία θα σε φέρει
καλοκαίρι
καρεκλάκια πετονιές μες στο πανέρι
μες τη βόλτα αυτού του κόσμου που μας ξέρει
καλοκαίρι
πλάι στα μέγαρα στις τέντες με τ' αγέρι
καλοκαίρι
με χρυσούς ανεμιστήρες μεταφέρει
την βανίλια με το δίσκο του στο χέρι
την κοψιά μιας προτομής μέσ' το παρτέρι
καλοκαίρι
μ' ανοιχτό πουκαμισάκι στα ίδια μέρη

Καλοκαίρι
με μισόκλειστες τις γρίλιες μεσημέρι
καλοκαίρι
καθρεφτάκια και μια θάλασσα που τρέμει
στο ταβάνι και τους γύψους μεσημέρι
καλοκαίρι
με τον κούκο μες στα πεύκα και στ' αμπέλι
καλοκαίρι
στόμα υγρό μικροί λαγόνες καλοκαίρι
με τη φέτα το καρπούζι στο 'να χέρι
με φιλιά μισολιωμένα, καλοκαίρι
καλοκαίρι
λίγες φλούδες στης κουζίνας το μαχαίρι

Καλοκαίρι
του σκυμμένου θεριστή τού τυφλοχέρη
καλοκαίρι
με βαριά μοτοσικλέτα μες τα σκέλη
τους φακούς του ανάβει μέρα μεσημέρι
καλοκαίρι
όλο πίσσα και κατράμι καλοκαίρι
καλοκαίρι
με τον ρόγχο του air condition μεσημέρι
φαλακροί μες στις σακούλες μας σαν γέροι
εκεινού με τ' άσπρο κράνος που μας ξέρει
καλοκαίρι
μια οσμή νεκροθαλάμου, καλοκαίρι

Καλοκαίρι
στην αρχή σαν έγχρωμο έργο στην Ταγγέρη
αλλά εν τέλει
με του κάτω κόσμου το έγκαυμα στο χέρι
την λαχτάρα του στον κόσμο περιφέρει
καλοκαίρι
στον χαμό του οδηγημένο και το ξέρει
καλοκαίρι
τόσο ώριμο που πέφτοντας προσφέρει
μια πλημμύρα των καρπών, στάρι και μέλι
στον σπασμό του το απόλυτο το αστέρι
καλοκαίρι
μες στα κόκκινα της δύσης του ανατέλλει

[...]
και τελικά σκέφτομαι πως δε χρειάζονται και πολλά για να είναι κανείς ευτυχισμένος.

στήνω την καρέκλα του σκηνοθέτη στο μπαλκόνι.
με τυλίγει η υπέροχη δροσιά του φετινού καλοκαιριού.
καθίζω το λάπτοπ σε μια καρέκλα για μουσική παρέα.
ανάβω το κεράκι-κολοκύθα.
το γαρυφαλλάκι μου μυρίζει ωραία.
χαίρομαι αόριστα.
χαζεύω και το φεγγαράκι.
ανοίγει δρόμο ανάμεσα σε ηλιακούς θερμοσίφωνες και στοιχεία κεραιών.
κοκκινίζει.
απ' την πολλή προσπάθεια θα' ναι...
στο βάθος η θάλασσα.
είναι ωραία...

Πόδισε, Παντελή! Φτάσαμε στην Πάρο!

Frederic Lord Leighton - Flaming June (1895)

Χωρίς να είμαι λάτρης της τόσο κλασικής ζωγραφικής, δε μπορώ παρά να μείνω στον παραπάνω πίνακα...
Τον είδα πρώτη φορά σε ένα βιβλίο Αγγλικών (!) και από τότε μου γεννήθηκε η απορία ποιανού ζωγράφου είναι.
Μακάρι του χρόνου τέτοια εποχή να πεταχτώ μέχρι το Πράδο στη Μαδρίτη για να τον δω από κοντά!!!!
Πανέμορφα χρώματα για έναν φλεγόμενο Ιούνη, παρ' όλο που θυμίζει μάλλον Μάρτη με τα μετεωρολογικά τερτίπια του!

Τον έκτο μήνα τον καλό....

*πόδισε: Λάσκαρε τα πανιά και στρίψε απομακρυνόμενος από την κατεύθυνση του ανέμου.

Σ' ένα πηγάδι δροσερό βαθιά κοιμάται το νερό
σκύβει κορίτσι αμίλητο αγόρι ψάχνει αφίλητο
σκύβει κορίτσι αμίλητο αγόρι ψάχνει αφίλητο

Τον έκτο μήνα τον καλό, καράβι πάει γιαλό-γιαλό
νύχτα περνάει το Σούνιο, και φέρνει τον Ιούνιο
Τον έκτο μήνα τον καλό, καράβι πάει γιαλό-γιαλό
νύχτα περνάει το Σούνιο, και φέρνει τον Ιούνιο

Λάμπει στου χρόνου μια στιγμή τ' αεροσκέπαστο κορμί
πουκαμισάκι αέρινο, στα μάτια φως αστέρινο
πουκαμισάκι αέρινο, στα μάτια φως αστέρινο

Έντεκα

Παραπατάω και μπαίνω μέσα.
Στη βάση μου.
Σπίτι μου.
Γαμάτο σπίτι.
Δε θα μπορούσε να 'ναι καλύτερο.
Κλωτσάω την πόρτα να κλείσει.
Της φέρομαι βίαια, το παραδέχομαι, αλλά φταίει το αλκοόλ.

Πιάνω τη μυρωδιά απ τη λαδομπογιά στον αέρα.
Καιρό που έχω να πιάσω πινέλο!
Δεν πειράζει, όμως.
Κοιμίζω την έμπνευση μου για ένα καλύτερο αύριο.

Τα φώτα χορεύουν.
Η εικόνα στα μάτια μου μου θυμίζει την κάμερά μου,όταν το διάφραγμα μένει ανοιχτό.
ανοιχτό να πληγώνει το εικονικό φιλμ.

κοιτάω την πάρτη μου στον καθρέφτη.

καλός είμαι.

λίγο ζαλισμένος.
λίγο κάφρος.
πολλή αλητεία απόψε.

όπου να 'ναι ξημερώνει.

ανοίγω υπολογιστή.
για τη μουσική.
κατά τα άλλα δε χαμπαριάζω και πολύ.

βάζω Γιάννη να παίζει -Αγγελάκα για τους μη μυημένους-
μεγάλη μορφή ο Γιάννης.
και οι Τρύπες.
τα Κρίνα με πλήγωσαν τελευταία.

ξαπλώνω στο πάτωμα - για αλλαγή
κρύο και δροσερό

ανοίγω λίγο το παράθυρο να μου κάνει παρέα η φασαρία της πόλης λίγο πριν κοιμηθεί

ετσι ξάπλα βλέπω και τον ουρανό
ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα τέτοια θέα

ωραίος ουρανός
καθαρός
καθάριος
σχεδόν διαμαντένιος
σαν προβλήτα.
ή μάλλον φταίει το 11%vol.

ουφ.
φου.

στρίβω τσιγάρο.
μεχρι να το τελειώσω θα χει γίνει πρωινό.
δεν έχει και σημασία.
πια.

αύριο θα ξυπνήσω στο πάτωμα.
και θα είμαι πάλι εγώ.

Yeah o yeah you seen me walk
On burning bridges
Yeah o yeah you seen me fall
In love with witches
And you know my brain is held
Inside by stitches
Yet you know I did survive
All of your lovely sieges

And you know that I'll pick up
Every time you call
Just to thank you one more time
Alcohol
And you know that I'll survive
Every time you come
Just to thank you one more time
For everything you've done

Alcohol
Alcohol

And I'm sorry some of us
Given you bad name
yeah o yeah, cause without you
Nothing is the same
Yeah o yeah i miss you so
Every time we break up
Just to hit a higher note
Every time we make up

Who's crawlin' up my spine - alcohol
I've been waiting long long time - alcohol
Now you teach me how to rhyme - alcohol
Just don't stab me in the back with cartisol

Now we reunite - alcohol
And forever be divine - alcohol
Screw a light bulb in my head - alcohol
may that ceremony be happy or sad...