Αστραλόν

αστραλόν (το): (ουσιαστικό άκλιτο) διαφανής πλαστική ύλη σε λεπτά φύλλα που χρησιμοποιείται κυρίως στη λιθογραφία γιατί δε διαθλά το φως κατά τη φωτογράφηση των στοιχειοθετημένων σελίδων. 

"Μπορείς να δεις καθαρά τώρα απ' αυτό το λόφο
Ένα τετράγωνο αυτού του κόσμου
Ένα αεροπλάνο στο χλωμό ουρανό.
Θέλω να φυλάξω αυτές τις εικόνες,
Αυτές τις λέξεις μέσα σου..."

Φθινόπωρο στη Θεσσαλονίκη

...last call...

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Μανόλη που μας χάρισε την παραπάνω φωτογραφία της Παραλίας...



Τις υπόλοιπες τις τράβηξα στη Νέα Παραλία...

Νέα Παραλία & Ομπρέλες

Δεν υπάρχει τίποτε καλύτερο εδώ στη Θεσσαλονίκη από μια βόλτα στη Νέα Παραλία ? Μάλλον όχι, ειδικά έτσι όπως έχει γίνει τώρα πια, με τις λιμνούλες με τα νούφαρα, τα τρεχούμενα νερά που επικαλύπτουν το θόρυβο των αυτοκινήτων, τα ακόμη μεγαλύτερα παγκάκια (για πιο άνετη ξάπλα!!). Κυρίως όταν όλα αυτά γίνονται μετά από μια ιδιαίτερα κουραστική μέρα. Εκείνες τις μέρες που όταν πέφτει ο ήλιος δροσίζει και που όταν φτάνεις στο Λευκό Πύργο κάνεις μια βόλτα με ένα καραβάκι στο Θερμαϊκό! Έτσι, γιατί "της Σαλονίκης μοναχά της πρέπει το καράβι. Να μην τολμήσεις να τη δεις ποτέ απ' τη στεριά.", που λέει και ο φίλος μου ο Καββαδίας.

Και εφόσον έχουν σφηνωθεί με τέτοιο τρόπο στο κεφάλι μου, οι Ομπρέλες του Ζογγολόπολου, νομίζουν ότι αξίζουν ένα μικρό αφιέρωμα... Έχω αρκετά πλούσιο φωτογραφικό αρχείο απ' αυτές, τελευταία σκέφτηκα ν' αρχίσω να τις ζωγραφίζω επιτέλους... Αν και η εξεταστική πλησιάζει αμείλικτη, οπότε προς το παρόν βλέπω τα χρώματα να ξεραίνονται κ να παιδεύομαι -για ακόμη μια φορά- με το νέφτι να βγάλω απ' την παλέττα τη λαδομπογιά...

Μερικές εικόνες σε μία απ' αυτές τις βόλτες μερικές μέρες πριν. Κάποιες απ' αυτές ατόφιες, άλλες πειραγμένες λιγότερο ή περισσότερο...

Στέκω στις μύτες των ποδιών...

...και σε φτάνω

Η Luisa και το Μέγαρο Μουσικής

Έτοιμες για πτήση (πριν την επεξεργασία)

Οι Μωβ Ομπρέλες:Κατοπτρισμός

Ξωτικό & Θάλασσα

Κουβεντούλα

Φως.Ατσάλι.Ουρανός.

Ομπρέλες!