Budapest, I'm learning...

Και ξαφνικά θυμήθηκα τη Βουδαπέστη.

Ξέρω, πέρασαν 3 χρόνια από τότε.

Κι όμως, σήμερα το πρωί πάνω στο γραφείο, το γεμάτο post-it, σημειώσεις, κομπιουτεράκια, βιβλία, στυλό, μολύβια, χάρακες, μύρισε Βουδαπέστη.
Θα φταίει η υπερβολική κατανάλωση τσαγιού.
Μου θυμίζει το καφέ Chagall.

... Budapest you're burning me.

Συνειρμικό Δώρο

Βλέποντας αυτή τη δημοσίευση απ' το μπλογκ της Καναρινένιας, της υποσχέθηκα μια φωτογραφία. Μια εικόνα που μου ήρθε συνειρμικά, από τη Βουδαπέστη...

Καθώς βγαίνει κανείς απ' το μετρό, στη στάση που σε αφήνει στη Βούδα, κοντά στα ανάκτορα, βλέπει αυτό το σπίτι. Στην αρχή νομίζει ότι είναι ένα σπίτι σαν όλα τ' άλλα, μα αν το προσέξεις πιο καλά και πιο κοντά παρατηρείς πως πρόκειται για μια εξαιρετική τοιχογραφία με τόσο σωστή προοπτική που μπερδεύεσαι και νομίζεις πως πρόκειται για πραγματική προέκταση του σπιτιού...